Aleksander Pawlicki
Biografia
Aleksander Pawlicki urodził się 24 stycznia 1898 roku w Pułtusku, w rodzinie Franciszka i Julianny z Arbuźińskich. Ukończył szkołę miejską i wyuczył się zawodu kaflarza, w którym później pracował.
20 listopada 1918 roku zgłosił się ochotniczo do odrodzonego Wojska Polskiego. Służył w 3 pułku ułanów śląskich na froncie polsko-bolszewickim, biorąc udział w walkach pod Sokalem, Białą Cerkwią i Berezyną. Szczególnie odznaczył się 1 sierpnia 1920 roku podczas walk pod wsią Kniaginia, gdzie z własnej inicjatywy otworzył ogień ze swojego ciężkiego karabinu maszynowego, udaremniając oskrzydlenie cofającego się pułku. Za ten czyn został w 1921 roku odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari.
10 grudnia 1921 roku został zwolniony z wojska. Powrócił do Pułtuska, gdzie pracował w swoim zawodzie i działał w Związku Legionistów Polskich oraz w oddziale konnym Związku Strzeleckiego. Zmarł 14 maja 1933 roku w Pułtusku.