Edward Jarociński
Biografia
Edward Jarociński urodził się 9 listopada 1879 roku w Pułtusku. Był synem Franciszka Edwarda Józefa, geometra, i Władysławy Józefy z Wyrzyków. W 1899 roku ukończył gimnazjum w Suwałkach, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył w 1904 roku, uzyskując dyplom lekarski.
W 1914 roku został zmobilizowany do Armii Imperium Rosyjskiego, gdzie służył jako lekarz batalionu, a następnie starszy lekarz 8 pułku strzelców. W 1917 roku wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji, obejmując stanowisko starszego lekarza 8 pułku strzelców polskich. Po demobilizacji korpusu w 1918 roku powrócił do Warszawy, gdzie wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej i objął stanowisko lekarza garnizonu oraz szefa sanitarnego I Brygady.
W latach 1919-1920 pełnił funkcje szefa sanitarnego Grupy pułkownika Leona Berbeckiego, starszego referenta w Departamencie Sanitarnym Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie w Szefostwie Sanitarnym Frontu Wołyńskiego i 2 Armii. W 1920 roku został dowódcą szpitala wojskowego w Kamieńcu Podolskim, a następnie 4 szpitala ewakuacyjnego. W 1921 roku został zdemobilizowany i przeniesiony do rezerwy.
Po zakończeniu służby wojskowej mieszkał w Warszawie. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej wraz z synem Zbigniewem. Obaj przebywali w obozie w Kozielsku i wiosną 1940 roku zostali zamordowani przez NKWD w Katyniu.
Pośmiertnie, postanowieniem Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku, został awansowany na stopień generała brygady.