Janusz Prawdzic-Szlaski

Podpułkownik Armii Krajowej, nauczyciel, urzędnik
18.05.1902 23.08.1983 Pułtusk

Biografia

Janusz Prawdzic-Szlaski urodził się 18 maja 1902 roku w Pułtusku. W czasie I wojny światowej, od 1916 roku, był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej, a następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie ukończył Liceum im. Tadeusza Reytana w Warszawie i pracował jako nauczyciel, a w latach 30. był naczelnikiem Ubezpieczalni Społecznej w Grodnie.

Podczas kampanii wrześniowej służył w kolumnie taborowej, a w 1940 roku został zaprzysiężony w Związku Walki Zbrojnej. Pełnił funkcję oficera organizacyjnego w Obwodzie Mokotów, a następnie był szefem oddziału II Obszaru Białystok. Aresztowany przez NKWD w 1941 roku, zbiegł z marszu śmierci i wrócił do konspiracji.

Od września 1941 roku był komendantem Okręgu Nowogródek ZWZ. Nadzorował powstanie zgrupowań partyzanckich, ale był przeciwnikiem akcji "Burza". Odwołany z funkcji, dowodził Zgrupowaniem "Zachód", a po aresztowaniu następcy ponownie kierował podokręgiem. W obliczu sowieckiej obławy rozwiązał oddziały i przedostał się na Zachód.

Po wojnie osiadł w Wielkiej Brytanii, gdzie działał w środowiskach emigracyjnych i pisał prace historyczne. Awansowany do stopnia pułkownika w 1968 roku, zmarł w Londynie w 1983 roku. Jego prochy spoczęły na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Dwukrotnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1943, 1944)
Komendant Okręgu Nowogródek AK, dowódca zgrupowań partyzanckich
Awansowany do stopnia pułkownika kawalerii przez władze emigracyjne
Autor książki "Nowogródczyzna w walce 1940-1945"

Ciekawostki

Przybrał nazwisko Szlaski, a po II wojnie światowej dodał pseudonim Prawdzic do nazwiska.
Dwukrotnie żonaty, oba małżeństwa były bezdzietne.
Jego prochy przeniesiono z Londynu do Warszawy w 2000 roku.

Udostępnij