Janusz Prawdzic-Szlaski
Biografia
Janusz Prawdzic-Szlaski urodził się 18 maja 1902 roku w Pułtusku. W czasie I wojny światowej, od 1916 roku, był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej, a następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie ukończył Liceum im. Tadeusza Reytana w Warszawie i pracował jako nauczyciel, a w latach 30. był naczelnikiem Ubezpieczalni Społecznej w Grodnie.
Podczas kampanii wrześniowej służył w kolumnie taborowej, a w 1940 roku został zaprzysiężony w Związku Walki Zbrojnej. Pełnił funkcję oficera organizacyjnego w Obwodzie Mokotów, a następnie był szefem oddziału II Obszaru Białystok. Aresztowany przez NKWD w 1941 roku, zbiegł z marszu śmierci i wrócił do konspiracji.
Od września 1941 roku był komendantem Okręgu Nowogródek ZWZ. Nadzorował powstanie zgrupowań partyzanckich, ale był przeciwnikiem akcji "Burza". Odwołany z funkcji, dowodził Zgrupowaniem "Zachód", a po aresztowaniu następcy ponownie kierował podokręgiem. W obliczu sowieckiej obławy rozwiązał oddziały i przedostał się na Zachód.
Po wojnie osiadł w Wielkiej Brytanii, gdzie działał w środowiskach emigracyjnych i pisał prace historyczne. Awansowany do stopnia pułkownika w 1968 roku, zmarł w Londynie w 1983 roku. Jego prochy spoczęły na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.