Konstanty Haller
Biografia
Konstanty Haller urodził się 2 czerwca 1874 roku w Pułtusku, w rodzinie Włodzimierza i Marii z Puksztów.
Ukończył Pskowski Korpus Kadetów w 1891 roku, a następnie Konstantynowską Szkołę Wojskową w Piotrogrodzie (1893). Do 1899 roku służył jako oficer 2 Brygady Artylerii Grenadierów. W 1902 roku ukończył Nikołajewską Akademię Inżynieryjną w Petersburgu, po czym został kierownikiem robót budowlanych i fortyfikacyjnych w Dagestańskim Dystansie Inżynieryjnym. W latach 1911-1918 pracował w Fortecy Grodzieńskiej, m.in. przy budowie Twierdzy Kars.
W 1918 roku znalazł się pod władzą wojskową Kozaków dońskich, pełniąc funkcje szefa bazy materiałowej i szefa oddziału budowlanego w armii gen. Denikina. Pod koniec 1920 roku ewakuował się z Armią Ochotniczą do Konstantynopola, skąd przybył do Polski.
W 1921 roku wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie pełnił funkcje m.in. szefa sekcji organizacyjnej Departamentu Budownictwa MSWojsk. oraz zastępcy szefa Departamentu V Inżynierii i Saperów. W 1923 roku został pierwszym komendantem Oficerskiej Szkoły Inżynierii, którą organizował do 1927 roku. Był też redaktorem naczelnym miesięcznika "Saper i Inżynier Wojskowy" i członkiem komitetu redakcyjnego "Przeglądu Wojskowo-Technicznego". W 1927 roku przeniesiony w stan spoczynku.
Po zwolnieniu z wojska pracował jako prezes spółdzielni mieszkaniowej "Domy Spółdzielcze". W 1936 roku został inspektorem technicznym w Inspektoracie Saperów Sztabu Głównego. Zmarł 9 listopada 1959 roku w Warszawie i został pochowany na Powązkach.