Leonard Stanisław Królak
Biografia
Leonard Stanisław Królak urodził się 14 stycznia 1908 roku w Pułtusku w rodzinie Aleksandra i Stefanii z domu Szmytów. Miał rodzeństwo: Jana, Zygmunta, Irenę i Martę. Po ukończeniu szkół wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie szybko awansował.
W 1932 roku został mianowany podporucznikiem piechoty i przydzielony do 14 pułku piechoty we Włocławku. Pełnił tam funkcje młodszego oficera, a później dowódcy kompanii. W 1937 roku przeniesiono go do Korpusu Ochrony Pogranicza, gdzie służył w batalionie KOP "Nowe Święciany". Uczestniczył w kursach i rajdzie narciarskim, działał też w Wojskowym Klubie Sportowym.
Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził kompanią w 155 pułku piechoty rezerwowego. Po rozproszeniu oddziałów udało mu się uniknąć niewoli i przedostać na Zachód. Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, początkowo służył w Szkocji, później w Armii Polskiej w ZSRR i 5 Kresowej Dywizji Piechoty.
W bitwie o Monte Cassino dowodził 3 kompanią 17 Lwowskiego batalionu strzelców. 17 maja 1944 roku został trzykrotnie ranny w rękę oraz ciężko ranny w brzuch i płuca, ale powrócił do zdrowia. Za męstwo otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.
Po wojnie, w 1948 roku wyemigrował do Argentyny. Jego dalsze losy pozostają nieznane.