Leonard Stanisław Królak

Oficer piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych
14.01.1908 Pułtusk

Biografia

Leonard Stanisław Królak urodził się 14 stycznia 1908 roku w Pułtusku w rodzinie Aleksandra i Stefanii z domu Szmytów. Miał rodzeństwo: Jana, Zygmunta, Irenę i Martę. Po ukończeniu szkół wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie szybko awansował.

W 1932 roku został mianowany podporucznikiem piechoty i przydzielony do 14 pułku piechoty we Włocławku. Pełnił tam funkcje młodszego oficera, a później dowódcy kompanii. W 1937 roku przeniesiono go do Korpusu Ochrony Pogranicza, gdzie służył w batalionie KOP "Nowe Święciany". Uczestniczył w kursach i rajdzie narciarskim, działał też w Wojskowym Klubie Sportowym.

Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził kompanią w 155 pułku piechoty rezerwowego. Po rozproszeniu oddziałów udało mu się uniknąć niewoli i przedostać na Zachód. Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, początkowo służył w Szkocji, później w Armii Polskiej w ZSRR i 5 Kresowej Dywizji Piechoty.

W bitwie o Monte Cassino dowodził 3 kompanią 17 Lwowskiego batalionu strzelców. 17 maja 1944 roku został trzykrotnie ranny w rękę oraz ciężko ranny w brzuch i płuca, ale powrócił do zdrowia. Za męstwo otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.

Po wojnie, w 1948 roku wyemigrował do Argentyny. Jego dalsze losy pozostają nieznane.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
Krzyż Walecznych
Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino
Awans do stopnia majora
Odznaka za Rany i Kontuzje

Ciekawostki

Był pięciokrotnie ranny podczas II wojny światowej.
Po operacji w szpitalu zażądał whisky, co według Melchiora Wańkowicza przyczyniło się do jego szybkiego powrotu do zdrowia.
Wyemigrował do Argentyny w 1948 roku na statku Empire Trooper.

Udostępnij